[2006.11.10] Jeden z cudów francuskiej kuchni to tarta cytrynowa, bezlitośnie pyszna i jak wiele wspaniałych francuskich przepisów, całkiem prosta do przygotowania. Można zamiast jednej cytryny użyć limonki. Można też zrobić bez bezowego wierzchu z białek, zwłaszcza jeśli się nie posiada wygodnych instrumentów do ubijania piany - wówczas używamy jedno jajo mniej i wszystkie w całości dodajemy do masy cytrynowej.

[25.08.2001] Tartę robiłem już chyba setki razy, tę nieskomplikowaną umiejętność posiadłem już jako mały chłopiec. Najczęściej piekę słodką tartę jabłkową z cynamonem, próbowałem ją podkręcać różnymi dodatkami jak rodzynki, inne owoce, kardamon, wiórki kokosowe i inne bzdury, ale to wszystko było gorsze od wersji podstawowej. Ciasto do tarty najlepiej zrobić od razu na zapas i zamrozić podzielone na kawałki - ponieważ i tak powinno się je dobrze schłodzić przed pieczeniem, a ja nigdy nie mam do tego cierpliwości, to mi zawsze najlepiej wychodzą tarty z odmrożonego ciasta. Koszt 6 zł/4 tarty = 1,5 zł za tartę. Na 4 tarty (w formie o średnicy 26 cm) następujące składniki:

[08.08.2004] Właściwie ten przepis już opublikowałem rok temu na :p:e:s:t:o: jako tartę urodzinową, ale tutaj powtarzam go w wydaniu obszerniejszym i bardziej łopatologicznym - napisałem go do Citymagazine, jako mój ostatni felieton z cyklu "Kuchnia partyzancka", cykl się skończył, bowiem pismo Citymagazine nie będzie się już ukazywać. Oto bezpieczne schronienie dla delikatnych, młodych czerwcowych warzyw - miękkie objęcia ściętego białka otoczonego chrupiącym ciastem. Tarta to niby tylko prosta francuska przystawka, ale podawana na ciepło z sałatą może być też porządnym daniem na kolację. Ładnie przyrumieniony, okrągły placek potrafi być bardzo efektowną potrawą, po której wcale nie znać, jak łatwo i tanio została przygotowana. Tarta na pewno jest liderem wydajności, w jej przedziale cenowo-pracochłonnym trudno znaleźć coś równie smacznego, a zarazem pożywnego i eleganckiego. Żeby uniknąć nieporozumień już na wstępie trzeba sobie zadać niezręczne pytanie - czy quiche i tarta to to samo? Bardzo trudno na nie odpowiedzieć, gdyż język polski obydwa te słowa miażdży przykrym uogólnieniem - placek. Ja sympatyzuję ze słowem "tarta", gdyż brzmi bardziej po polsku i kojarzy się z tarciem (wprawdzie trochę bezsensu, ale zawsze można to sobie tłumaczyć, że coś tam się uciera w trakcie przygotowywania tarty - np. żółty ser). Natomiast "quiche" (etymologicznie związany z niemieckim Kuchen - ciasto), po poprawnym wymówieniu "kisz", niestety jednoznacznie kojarzy się z kiszeniem, co jest całkowicie chybionym tropem. Zresztą określenie tarta jest bardziej uniwersalne - odnosi się do okrągłych kruchych ciast z nadzieniem zarówno słodkim (na przykład owocowym), jak i słonym. Quiche to wyłącznie placki na słono, przede wszystkim kojarzy się ze słynnym quiche lorraine czyli tartą lotaryńską z wędzonym boczkiem, znakomitą chłopską potrawą niestety o niebezpiecznym jak na tę rubrykę stopniu niewegetariańskości. Po tych niewiele wyjaśniających rozważaniach lingwistycznych przejdźmy do zagadnień logistycznych, być może jeszcze ktoś się nie domyślił, więc powiem to głośno i wyraźnie - ABY UPIEC TARTĘ POTRZEBNY JEST PIEKARNIK. Jeśli go nie posiadasz, to zapomnij o tych i wielu wielu innych rozkoszach kulinarnych. Ze sprzętu niezbędna jest również blaszana tartownica - okrągła niska forma z charakterystycznym pofałdowaniem brzegu. Absolutnie odradzam przygotowywanie tarty w podobnych naczyniach ze szkła lub innych żaroodpornych materiałów, gdyż zbyt wolno i nie dość silnie nagrzewają się, co powoduje, że tarta nie robi się krucha i chrupiąca, ale tragicznie ciapkowata. Zanim podam przepis jeszcze mały komentarz do ciasta na spód - nie kupujcie mrożonego, naprawdę samemu robi się to w 5 minut, bardzo łatwo, można zrobić więcej i zamrozić (z tego samego ciasta można też piec tarty na słodko). To taki typ ciasta, że im bardziej byle jak i szybko się je robi, tym lepiej wychodzi, serio.